Recensie The Lasses

SundayFolk & More Recensies

Zondag 15 december heeft SundayFolk &more het publiek weten te verrassen met een concert van The Lasses. Margot Merah en Sophie Janna zijn er in geslaagd om met hun optreden het publiek een onvergetelijk middag te bezorgen. De bezoekers hebben kennis kunnen maken met hun uitgebreide en veelzijdige repertoire. De beide dames zingen - zichzelf afwisselend begeleidend op gitaar, frame drum bodhrán, mondharmonica, tenopr-ukelele en een balgorgeltje - als ondersteuning van de harmonie met hun stemmen.  

In hun concert speelden ze eigen werk, traditionals afgewisseld met latere folk van onder andere muzikanten Richard Thompson en Nathalie Merchant. Het was ook prettig kennis te maken met authentieke Schotse folk, die zeker niet onderdoet voor de Ierse en Engelse folk.  Sophie is, dank zij haar studie in Edenburg, degene die kennis genomen heeft van deze rijke bron. De onderwerpen varieerden van gevoelige liedjes tot ballades van haring kakende vrouwen en van paarden die zonder ruiter terugkeren.

De nummers werden met leuke anekdotes aan elkaar gepraat waarmee een vriendelijk contact met het publiek tot stand kwam. We weten nu ook dat “lasses” behalve “meisjes” ook – uitgaande van de Noorse roots van de Engelse taal - “ongetrouwde vrouwen” kan betekenen! Het was knap hoe zij ontspannen maar enthousiast het concert met conference afwisselden. Het publiek werd daardoor zeer betrokken, getuige de muisstille zaal tijdens de nummers, zeker als a capella gezongen werd. Maar het enthousiaste publiek was ook actief als er participatie gevraagd werd. Dit laatste door bij enkele nummers coupletten mee te zingen of alleen mee te neuriën. Het kwam er zelfs van dat met het nummer ” In The Bleak of Midwinter ” de mensen in een kerststemming kwamen. Na de laatste toegift heeft het publiek met weemoed maar tevreden afscheid genomen. Kortom een concert met een sfeer die de rechtgeaarde folk liefhebber erg heeft gewaardeerd.  Kort samengevat: een topconcert dat de talrijke aanwezigen nog lang zal heugen.

 (Jan Groen)